Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 101

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 101

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 79

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 101

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 101

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 123

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 64

Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 101

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php:123) in /var/www/vhosts/gipuzkoakomuseoak.net/httpdocs/rss.php on line 139
gipuzkoakomuseoak.nethttp://www.gipuzkoakomuseoak.net<![CDATA[ARGAZKIGINTZAREN NAZIOARTEKO EGUNA]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/actividades/actividad.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nactivid=1565796222

ARGAZKIGINTZAREN NAZIOARTEKO EGUNA

Urtero legez, abuztuaren 19an, Photomuseumak Argazkigintzaren Nazioarteko Eguna antolatzen du. Parisen, 1839an Zientzia eta Arte Ederren Akademian lehenengo prozedura fotografikoaren, hau da daguerrotipoaren, ]]>Aug 14 2019 00:00:00 GMT<![CDATA[JULIÁN REDONDO- Custom. Askatasun sentipena]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1563285606Harleys

Munduan marka gutxik dute euren sektorean Harley-Davidsonek motorren industrian duen aintzatespena.

Gaur egun, nabarmendu egiten dira estilo klasikoagatik, motorren marru bereziagatik eta errepideetan abenturak gogora ekartzeagatik; mundu osoko milioika jarraitzaile leial eta sutsu erakartzen dituen kultura bihurtu dira ia.

Adierazkortasuna eta sormen pertsonala Harley-Davidson kulturaren ezaugarri dira. Lehen zaleak XX. mendearen hasieran hasi ziren euren motorrak pertsonalizatzen, eta gaur egun ezagutzen dugun banakako kustomizazio mugimendua Bigarren Mundu Gerraren ostean hasi zen.

Motor xumeenetatik hasi eta aukeratutako jantzietara, inkonformista horiek “desberdina naiz” gizarte-korrontea sortu zuten ohartu gabe. Mugimendu txiki hori laster bihurtu zen kultura-fenomeno Hollywoodi esker; Hell’s Angels (Infernuko aingeruak) filmen bitartez, asalduraren eta askatasunaren oihu zibilizatuarekin lotu zen marka.

Alejandro Zugaza

]]>
Jul 16 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[EMILIA VALENCIA - Gauza xumeen xarma ]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1559548729GAUZA XUMEEN XARMA

Proiektu honen abiapuntuetariko bat nire inguruan dauden objektuek osatzen dute, hau da, nire zati direnak edota nire pentsamentuarenak, baita nire oroimenekin antzekotasunak dituzten objektuak topatzen ditudanean ere…

Gordetzen ditugun objektu guztiek, bai baliesten ditugunak, bai gorrotatzen ditugunak, gure memorian leku jakin bat dute eta gure etxeetako hainbat lekuetan kokatzen dira.

Objektu horiek guztiek iragana daukate eta denboraren poderioz, inguratzen gaituzten elementu bihurtzen dira eta gure izaera edo barne nortasuna irudikatzen dute.

Mementu batez gure inguruan dauden objektu horiek aztertzen baditugu, beren jatorri gogorarazten digute, iraganaren oroitzapena eta gauza-objektu horren garrantziaz jabetzen gara.

Espazio eta denboran zehar ibilbide zehatza daukate... Nonbaitetik datoz, norbait etorri zen eta berarekin ekarri zituen, edo agian erosi edota aurkitu  egin ziren edo opari bat izan zen. Baina beti leku batetik bestera doaz, leku susmagaitzetatik dabiltz eta azkenik, leihoaren ondoan, altzari baten gainean, zintzilik edo jatorri ezezaguneko beste objektuekin nahastuta bukatzen dute… eta hortxe, aukeraturiko lekuan diraute, geldirik. Aldi berean, beren iraganaren sekretua gordetzen dute eta denborarekin, isil-isilik atseden hartzen duten bitartean, gogoratuak eta mirestuak zain dauden bitartean, gure oroimen bihurtuko dira.

Proiektu honi forma ematen dion beste alderdi garrantzitsua da objektuen behaketa argi izpiek jotzen dituztenean. Une horretan, objektuak berezko bizitza hartzen du eta, era berean, ikuslearen testuingurua galtzen da.

Argiak objetuarekin jolasten duen une horretan, mementu baten denboragabetasuna lortu nahi da.

Azkenik, aukeraturiko gai edo diziplinak denadelakoak direla ere, inguratzen gaituzten gauza hutsalei duten balioa goretsiz eta emanez amaitu nahi dut.

]]>
Jun 03 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[PEDRO ZARRABEITIA. Oroituz]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1555323630PEDRO ZARRABIETIA MIÑAUR

Bilbo, 1939-2018

Erakusketa honenekin Pedro Zarrabetia argazkilari bizkaitarrari omenalditxoa egin nahi diogu.

Bere ibilbide fotografikoa 1969 inguruan hasi zuen Vizcaya-Club de Cine-Foto delakoan. Beste argazkilari eta lagun batzuekin batera, 80ko hamarkadan euskal argazkigintza dinamizatu zuen Getxoko Irudi Taldearen sortzailea izan zen, baita bere lehendakaria hainbat urtetan zehar ere.

Ibilbide zabaleko argazkilaria izan zen. Nabarmentzekoa da 1980an Bilboko Arte Eder Museoan bere lanak aurkeztu zituen lehenengo argazkilaria izan zela. Gerora museo horren aholkularia izan zen. Sari ugari jaso zituen, bai  bertakoak, bai nazioartekoak. Hainbat lekutan erakusketak egin dizkiote eta bere lanak erakunde askotan gordetzen dira, esaterako: Bilboko Arte Ederren Museoan, Bilboko Euskal Museo Arkeologikoa, Etnografikoa eta Historikoan, Donostiako San Telmo Museoan, Photomuseumean, Lugoko Museoan eta bilduma partikularretan.

Kolorea, etnografia eta prozedura kimiko, plastiko eta digitalen tratamenduen inguruan zuen interesa dira Pedro Zarrabeitiaren lanaren bereizgarri nagusietarikoak.

Erakusketa honek Pedro Zarrabeitiaren kezka fotografikoak adierazten ditu.

BILBO

Bilduma hau 2000 eta 2005. urteen artean egin zen, XX. Mendearen erdialdeko Bilboko garapen arkitektonikoa oroitzeko. Hemen agertzen diren eraikin arrazionalistak egin zirenean, hiriko Zabalgunea forma hartuz joan zen. Argazkiak zuri-beltzekoak dira, bat etorriz garai haietako argazkigintzaren teknika eta giroarekin, eta eraikinen edertasun hotza dramatismoz eta nostalgiaz biltzen dute. Etxeak isolatuta daude, hasieran egon ziren moduan, aldez aurretik planifikatutako trazatu bateko izkinak bakardade hutsean betetzen zituztenean bezala.

 Urte haietako hormigoi eta adreiluzko etxebizitza berriak urrun zeuden Zabalguneko lehenengo eraikin estilo neo-euskaldunetik, Bilbon ohi zena baino solairu eta altuera handiagoa zuten, eta teilatu inklinatuek eta hegalek lekua utzi zieten terraza eta dorredun erremateei, kurban egindako alakei eta apaindura urriei. Ikuspuntu estetikotik begiratuta, bilbotarrek ez zituzten ondo hartu.

HERRIAREN KOLOREAK

Leku jakin batean ondo baino hobeto luzitu dute euskaldunek koloreak konbinatzeko ahalmena: arrantzarako itsasontzien koloretan, hain zuzen ere. Ezaugarri bikain horrek punturik gorena lortu du gure arrantzale-herrietan lehengo mendearen bigarren erdian, eta agerian geratu da bertako txalupa eta baxurako itsasontzietan. Ontziok egurrez egiten zituzten eta behin eta berriro pintatu, kresalaren erasoetatik babesteko.

 Zorigaiztoko globalizazioa –horrelako eta bestelako xehetasunen etsai– aurretik eramaten ari da gure arrantzale-portuetako gauza bitxi guztiak. Faktoria-itsasontzi handiak batetik eta altzairuzko, zuntzezko eta plastikozko ontziak bestetik, kolore ugariko ontzi artisanalak baztertzen ari dira. Gutxi barru, museo etnografikoetako beira-arasetan eta itsas oroigarrien dendetako erakusleihoetan baino ezin izango ditugu topatu.

]]>
Apr 15 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[KODAK IRAGARKIAK]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1555323209KODAK IRAGARKIAK

Eastman Kodak Company (Kodak bezala ezaguna) argazki-ekipamenduak diseinatu, sortu eta saldu egiten zituen konpainia multinazioanala zen. Oraingo empresa, askoz ere apalagoa, arte- grafikoen munduan murgilduta dago.

 Hasiera batean, George Eastman asmatzaileak eta Henry Strong negoziogizonak 1881ean sortu zutenean, Eastman Dry Plate Company izena zuen. Betidanik, Eastmanek  publizitateari garrantzi handia eman zion. Aurrenengo Kodak produktuak hedapen handiko egunkari eta aldizkaritan iragarri ziren, Eastmanek berak idatzitako esaldiekin.

Berehala, arrakasta itzela lortu zuten bere esloganei esker, eta Kodak etxea eredu bihurtu zen. Eastmanek “Kodak” kamera 1888an aurkeztu zuenean, "Zuk sakatu botoia guk gainerakoa egingo dugu" eslogana erabili zuen, eta urte bat baino lehenago, esaldi oso ezaguna bihurtu zen. Hainbat denbora beranduago, publizitate-departamentua zuzentzen Lewin Brunnell Jones aritu zen 1892tik 1928ra. Geroago, J. Walter Thomson agentzia arduratu zen lan horretaz.

Bere iragarkien arabera, bizitza “Kodak Mementuz” osatuta zegoen. Bizitza irudiz josita zegoen eta “edonork edonon atera zezakeen argazki bat denen gozamenerako”. Bere mezua, aldizkari, egunkari eta iragarki-paneletan agertzen zen eta onarpen handia izan zuen publikoaren aldetik.

Kodak etxeak argazkigintza masetara hurbildu zuen, publiko guztientzat eskuragarria izanez. Argazki-bobinak, kamera merkeagoak, txikiagoak eta eramangarriak egin zituen. Horretaz gain, argazkizaleei negatiboak bere dendetan negatiboak errebelatzeko aukera eskaintzen zuen.

 Gainerako argazki-etxeek ez bezala, Kodak etxeak egindako iragarkiak emakumezkoei zuzenduta zeuden, beraiek zirelako memoria familiarra gordetzen zutenak. Helburu horretarako sortu zuten 1908an “Kodak neska”: kamara eskuetan zuelarik bere oporrak, bidaiak, famili-ospakizunak... betirako harrapatzeko prest agertzen zen irudia.

 Emakume moderno, alai eta independentearen ikono horrek denboran luze iraun zuen.

 Tamalez, XX. mendeko erdialdean “Kodak neskaren” gainbera etorri zen. Nahiz eta publizitatean agertzen jarraitu, jada bere lana ez zen argazkigintzaren ideia emakumeei saltzea. Ohikoa zen 50 eta 60 hamarkadetako iragarkietan, berau bainujantzian agertzea, publiko maskulinoari zuzendutako amu soila.

]]>
Apr 15 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[AGRUPACIÓ FOTOGRÀFICA DE REUS. Ondarea berreskuratzen]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1555323070AGRUPACIÓ FOTOGRÀFICA DE REUS

Ondarea berreskuratzen

Agrupació Fotogràfica de Reus (AFR), argazkilari-amateur lagun talde batek sortu zuen 1961eko azaroan. Sortu zenetik  Reuseko ondare fotografikoa, hots, Kataluniako antzinako argazkilarien lana, berreskuratzeko asmoa izan du.

Zenbait gai eta egileen bitartez, erakusketak ikusleari balio handiko dokumentu grafikoak eskaintzen dizkio hainbat ikuspuntutik begiratuta: artistikotik, lekukotasunezkotik, historikotik edo etnografikotik.

Bere helburuen artean patrimonio kultura zabaltzea zegoen. Horrela, urtero herriko edo inguruko gai bat jorratzea erabaki zuten. Adibidez, 1981ean Reuseko Modernismori (El Modernisme a Reus) heldu zioten, eta erakusketa bat antolatu zuten 100 argazkirekin eta 150 portfoliorekin, bakoitzak 6 argazki zituen.

Lehen lan horrek, jarraipena izan zuen, eta horrelako beste hogeita hamar inguruk jarraitu zioten, esaterako: Les Nostres masies (1981), Les nostres botigues  (1984), Ermites del Baix Camp i Priorat (1987), Memòria de Poblet (1990), Cal Navàs: el paradigma del modernisme burgès (1998) edota Gaudí, un reusense universal (2002).

Portfolioei dagokienez, esan dezakegu AFR-aren elementu berritzailea izan zirela.

Eguberrietako ekitaldi publikoan aurkezten ziren eta ikerketa-lan garrantzitsu baten emaitza ziren. Gai jakin baten inguruan argazki sorta egin ondoren, argazki-erakusketa antolatzen zen aukeraturiko irudiekin.

Hasiera batean, karpeta edo portfolio horiek 6 argazki zituzten, beranduago 9, eta bukaeran 10. Denak  sinatuta, zenbatuta eta bi idazlanekin zetozen, gehienetan bata  idazle batena, bestea historialari batek idatzitakoa. Esaterako, masiei buruzko portfolioan Ramon Amigó idazleak eta Pere Angera historialariak burutu zituzten. Gaur egun, karpetek egiteari utzi diote bere kalitatea tarteko, oso garestiak ateratzen zirelako.

Erakusketa honekin Photomuseumek AFR omendu nahi du, erakunde eredugarria delako eta aintzakotzat hartzeko lana burutzen duelako argazkigintzaren munduan.

]]>
Apr 15 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[NATURAKO MIRARIAK]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1555322949NATURAKO MIRARIAK

“Mugatutako mundua da. Izkina guztietara iritsi gara, are eta gehiago, erraztasunez heltzen gara. Horrela, oso urrutiko natura topatzera joaten gara gutako asko eta asko, eta kontsumo objetu bihurtzen dugu. Ez dago jada espazio birjinik, ezta norberarekin egoteko edo ezkutatzeko lekurik ere.

Gehiegizko populazioaren eta aurrerabide teknologikoaren efektu garrantzitsua da berau.

Argazkigintzak zatikatutako izaera duelako, oraindik paisaia aratz eta amaigabeak erakuts ditzake. Baina trikimailu hutsa da, iruzurra. Hizkuntza fotografikoa trebea da errealitatea hitzemateko eta fikzioa edo, gezurra emateko. Helburu horretarako enkoadraketa aproposa da oso, argazkigintzaren elementu oinarrizkoa eta horretarako erraminta erabat eraginkorra da.

Proiektu hau naturaren edertasunari buruzko laudorioa da eta, era berean, bere esentziaren galerei eginiko elegia.”

Cano Erhardt

]]>
Apr 15 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[XXVII. ARGAZKI BILERA 2019]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1555322404

XXVII. ARGAZKI BILERA

2019

 

 

 

Urteroko legez, Zarauzko Photomuseumek 2019ko Argazki Bilera aurkezten du. Aurrekoetan bezala, erakusketek hainbat genero fotografiko (publizitatea, erreportajea, argazkilaritza artistikoa eta natura-argazkigintza) lantzen dituzte. Horrek guztiak helburu nagusi bat du: argazkigintzak eskaintzen dituen aukera zabalak ikusleei hurbiltzea.

Halaber, biziki eskertu nahi diegu ekimen hau burutzeko, urtero bezala, beraien erakustokiak uzten dizkiguten Zarauzko erankundeei.

   

 EXPOSICIONES

PHOTOMUSEUM   ~  San Inazio 11

2019/04/16-2019/06/02

Cano Erhardt ~ Naturako mirariak

Ordutegia: 10-14h. eta 17-20h. Asteartetik igandera

SANZ ENEA  ~ Nafarroa Kalea 22

2019/04/16-2019/06/02

Agrupació Fotogràfica de Reus ~ Ondarea berreskuratzen

Ordutegia: 18-20h. egunero

GALERÍA ZAZPI  ~ Kale Nagusia 21

2019/04/17-2019/05/12

Pedro Zarrabeitia ~ Oroituz

Igandeak eta jai egunak: 12-14h. eta 18-20h. • Lan egunetan: 18-20h.

TORRE LUZEA  ~ Kale Nagusia 28

2019/04/16-2019/05/26

Eastman Kodak Company ~ Kodak iragarkiak

Ordutegia: 18-20h. egunero

]]>
Apr 15 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[JUAN ANTONIO PALACIOS - Harria]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1547458256Juan Antonio Palacios

Harria

 

Fotografiak, olerkiak, kirolak eta tradizioak forma hartzen dute Harrian, hain zuzen, horixe duzue Juan Antonio Palacios eibartar fotografoak bere erakusketari jarri dion izenburua Zarauzko Photomuseumen: harri jasotzea euskal nekazarien antzinako kirola.

 Erakusketa honetan argazkilaria kirol honen estetikan murgiltzen da zein eta kontzeptuaren inguruan oinarrizko baloreak diren aldetik.

Ideiak duela hamar urte inguru piztu bazen ere, egitasmoa azken bi urteetan burutua izan da. Beraren ondorioa da zuri-beltzezko 42 irudiko argazki erakusketa. Argazki batzuk formato handikoak dira eta Juan Antonio Uria olerkariaren testuekin osatuta datoz. Azken horiek iruditik bertatik baino harantzagotik irakurtzen lagunduko digute, kirol honek dituen misterioak eta harrijasotzaileak harriarekin duen harremana hobeto ulertzen, alegia. Erakusketa dela eta, izen bereko liburua plazaratu da, bertan, 100 irudi inguru jasotzen dira.

]]>
Jan 14 2019 00:00:00 GMT
<![CDATA[WILLIAM BOISSEL / Le Pays Basque II]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1545045011Le Pays Basque II

Boissel komandanteak, Baionako Euskal Museoaren sortzaileak, Le Pays Basque. Sites, Arts et Coutumes izeneko 108 argazki-lamina zituen albuma imprimarazi zuen Parisen (Librairie des Arts Décoratifs, A. Calavas, editeur). Albumak berak eginiko sarrera testua zeraman. Nahiz eta azalean, klixeak MM. Chevojonenak direla esan, Boisselek Photo Aubert (Baiona) eta Helio Faucheux e Fils (Chelles)-en argazki batzuk ere tartean sartu zituen. Erakusketa honek egitura aparteko eta imprimatze bikaineko lanima horietariko batzuk aurkezten ditu.

Chevojon

Chevojon argazkigintza industrialaren estudioa, dudarik gabe Frantziako enpresa zaharrenetarikoa da bere generoan.  1861ean sortua, Pariseko Cadet kaleko 9. zenbakian izan zuen bere egoitza. Delmaet-Durandelle  estudioaren oinordeko, 1886an  Albert Chevojonek (1865-1925) erosi zuen. Geroago, famili bereko hiru belaunaldik lan egin zuten bertan.

 Chevojon estudioak arkitektur-enpresa, eraikitzaile, industrialari eta arte-editore askorentzat lan egin zuen.

Marc Aubert

Baionako bazterren eta erretratuen marrazkilaria eta argazkilari profesional hau   Nimesen jaio zen 1900ean. Arkatzez hainbat  erretrato egin zituen  bai pertsona ospesuei bai artistei: Sacha Distel, Pierre Perret, Perchicot eta beste batzuk, guztiak bere argazki dendako erakustokian aurkezten zituen.

Baionako hiriak 2000 urtean Marc Aubert-en argazki bilduma erosi zuen eta Udal Liburutegian jasota daude.

1981an Baionako hirian hil zen.

]]>
Dec 17 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[Emakume Argazkilariak]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1541505261Emakume Argazkilariak

Aitortu behar da bizitzaren beste alderdi askotan bezala, politikan, arlo laboralean, mundu artistikoan edo kirolaren arloan... emakumearen parte-hartzea eta ibilbidearen ezagutza baztertuta, egon dela. Ez hori bakarrik, oso bigarren plano batera zokoratua, isilean gordeta egon da. Artean, oro har, eta argazkigintzan bereziki, anomalia hori nabarmena izan da.

Emakumearen parte-hartzearen iturria ezagutzeko argazkigintzaren prozesuaren jatorrietaraino atzera egin behar da. Emakume aitzindari horiek askotan bere senar argazkilarien itzalean ezkutatuta geratu ziren, tamalez. Erratzeko beldurrik gabe baiezta dezakegu fenomeno hori geografia guztian era orokorrean gertatu zela.

Gaur egun, emakume argazkilarien ekarpena azaltzen duten argazkigintzaren historiari buruzko are eta lan gehiago aurkezten ari dira. Beraien helburua da gizonezkoek harturiko munduan tartea irekitzea. Azken finean, argazkigintzaren historia biribiltzea.

Photomuseumek beren ekarpen artistikoa garrantzitsua erakutsi nahi du soilik emakume argazkilariek eginiko lanez osaturiko erakusketa hau antolatuz. Erakusketan honetan, hainbat genero, gai, teknika eta  argazkigintza ulertzeko moduak ikusgai daude. Denetariko argazkilariak: aitzindariak edo gaur egunekoak, Euskal Herrikoak zein kanpokoak, esaterako,  Margaret Cameron, Atsuko Arai, Ouka Leele, Cecilia Andersson, Cristina García Rodero, Pilar Pequeño, Luisa López, Rosa Muñoz, Cristina Zelich, Mª Antonia de la Vega, Mª Eugenia Sancho, Ione Saizar, Mª Angeles Goikoa, Ainara Álvarez de Eulate eta Idoia Unzurrunzaga... irudiez beteriko kadeidospopioa osatzen dute, “emakumezko” ukituarekin eginiko artearen adierazgarri interesgarria erakutsiz.

]]>
Nov 06 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[HITZALDIA: "Francisco Elósegui Limousin Retratos y paisajes de Gipuzkoa. 1936 ]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/actividades/actividad.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nactivid=1538642824“AULA / GELA” programa
 
Cada viernes, dentro del programa “Aula / Gela” de difusión cultural promovido por el Photomuseum y patrocinado por el Ayuntamiento de Zarautz se realiza una actividad (conferencia o proyección) a las seis de la tarde.
]]>
Oct 04 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[HITZALDIA "Francisco Elósegui Limousin. Retratos y paisajes de Gipuzkoa. 1936-1957]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/noticias/noticia.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nnoticia=1538642559“AULA / GELA” programa
 
Ostiralero Photomuseumek  sustatu eta Zarauzko Udalak babestutako  “Aula / Gela” programaren barruan aktibitate bat antolatzen dugu (hitzaldia edo proiekzioa), arratsaldeko 6etan.
]]>
Oct 04 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[Francisco Elósegui Limosuin. Erretratuak eta Gipuzkoako paisaiak. 1936-1957]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1538640365erretratuak eta Gipuzkoako paisaiak.  1936 – 1957
Telebistako serie amerikarra ikusten ari nintzela, oraindik denbora asko ez dela, literaturan eta zineman behin eta berriro errepikatu ohi den zerbaitetaz ohartu nintzen.
Pertsonaia nagusietariko bat berri-berriki itzali da eta norbait bere paperen artean miatzen ari da malkoak oraindik begietan dituela, eta hildakoa haurra zeneko argazkia topatzen du. Une horretan, irudia gelditu egiten da, eta soinu-banda ere bai. Isiltasunak adierazten digu irudia garrantzitsua dela.
Oinordetzan zenbat argazki utzi dizkigute gure senideek? Zenbat ditugu edo zenbat izan ditugu etxean? Zergatik da hura, hain justu, zimurtuena dagoena, gordetzen duguna?
Horren eta beste hainbat konturen inguruan galdera asko egin genitzake. Estetika, oroimena, oroitzapena eta oinordetzari buruzko galdera horiei erantzutea ez da batere erraza, gure aurreko belaunaldiaren argazkiak topatzen ditugunean.
Francisco Elóseguiren kasua kontuan hartzeko adibidea da.
1936 urtetik 1957ra, hil zen arte, bere gertukoei, bai bere familia, bai hurbileko paisaiari, argazkiak atera zizkion. Aisialdirako aukera eta baliabideak edukiz, argazki onak egiteko beharrezkoa den sentikortasuna zuen argazkizaleen artean eredua da. Gai “horrentzat” enkoadraketa eta argi egokia bilatzen zuen eta ondoren, errebelatu eta kontu handiz artxibatzen zituen argazkiak, datuak idatziz indize edo argazki-oinetan.
Bi ezaugarri hauek, sentikortasunak eta artxibo fotografikoaren garrantziak, erakusketa honetan bere isla dute. Bi atal desberdin nabarmentzen dira, batetik, irudi artistikoak aintzat har-tzeko, eta bestetik, irudiek duten balio dokumentala baloratzeko. 
Eta guzti horrekin batera, zehaztasuna, sentikortasuna eta estiloa. Horrela laburbil-tzen dugu Tolosako argazkizalearen lana. Horri esker, gerra zibila bukatu eta 60ko hamarkadako hazkunde ekonomikoaren arteko Tolosa eta Gipuzkoako tipo eta paisaiak ikus ditzakegu, egun kontutan hartzeko argazkigintza, alegia.
 
 
 
 
 
 
 
 
]]>
Oct 04 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[MARILYN MONROE. GONAK HAIZETARA]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1534774175MARILYN MONROE: GONAK HAIZETARA

Irribarre misteriotsua, txapel iraultzailea, goizaldean ezgaraiko haizagailua inoiz lokartzen ez den hirian. Horrela sortzen dira hilezkorrak izatera heltzen diren mitoak: Mona Lisa, Che, Marilyn.

1954ko irailaren 15eko goizaldea zen. Billy Wilder zuzendariaren argibide zeha- tzei jarraituz, Paul Wurtzelek, efektu berezietako bere nagusiak, milagarren aldiz eragin zion Lexington etorbideko 590 zenbakia eta 52 kalearen  kantoian kokatutako metroko burdin-sareta azpian ezkutatua zegoen haizagailu erraldoiari. Etxe-orratzen hiriarekin, Askatasunaren estatuak baino lotura handiagoa duen duen ikono baten jaiotza ezagutzeko beharrezko xehetasunak dira.

Gautxori askoren artean Marilyn Monroek bere film berriaren eszena filmatzera zihoala zabaldu zen “The Seven Year Itch”, gazteleraz “La tentación vive arriba” delakoarena, hain zuzen. Publiko pazientearen,  beroaren, izerdituaren eta nazkatuaren artean, izarraren senarra: Joe di Maggio. Prentsa-buruak deitutako argazkilari ugari zeuden eta  leku nabarmenean, metroko sareta ospetsua bihurtuko zenaren alboan, Hollywoodeko Bernard.

Bere ordezkoak, Gloria Musolinok, 30 proba egin ondoren, zinemako ilehori desiratuenak berriro irribarre egin  zuen kamera aurrean, eta Willian Travillak beretzat diseinatu duen diskreziorik gabeko gona-bolandera eusten saiatzen zen bitartean, Tom Ewell bere bikoteari zera aitortu zion: “Ez al da atsegingarria? Lasaitu ederra!”

Argazkilarien artean eszena hilezkortu zuenentako bat George S. Zimbell izan zen. Errebelatu gabeko negatibo-biribilki bat aurkitu zuen kutxa batean 1971ean, bere bizilekua Montrealera aldatzerakoan. Bere irudiek mitoa egiaztatzen zuten, zetazko gona atzean sekretu ezkutua, lilura malizia gabekoa eta pikaroa, eta neurri berean emakumeen lilurakeriaren sinbolo nagusia.

Irudi fotografiko horren oroimena betirako geratu da margoetan, estatuetan eta komikietan jasota, publizitate-kanpainetarako, parodietarako eta txisteetako inspirazio bihurtuz. Marilyn gozoa, atsegingarria, samurra eta galdua.

Luis Gasca

]]>
Aug 20 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[Argazkigintzaren Nazioarteko Eguna]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/actividades/actividad.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nactivid=1534521194Urtero legez, abuztuaren 19an, Photomuseumak Argazkigintzaren Nazioarteko Eguna antolatzen du. Parisen, 1839an Zientzia eta Arte Ederren Akademian lehenengo prozedura fotografikoaren, hau da daguerrotipoaren,  aurkezpena egin zela aitzakiatzat hartuz. Horrela lehen unetik, argi eta garbi, jasota gelditu zen asmakizun berriaren balioa bai lekukotasunez bai arlo artistikoa lantzeko gaitasuna  zuelako.

Lehen unetik gizartea, Nicéphore Niépce-ren eta Louis-Jacques-Mandé Daguerre-ren aurkikundeak eskaintzen zuen laguntzaz eta zituen gaitasunez ohartu zen. Geroago hobekuntza tekniko desberdinek asmakizun honen garapena nabarmendu zuten. Zientziaren eta arteen alorretan bere aplikazioak asko izan dira eta entzutetsuak.

Zentzu honetan, azpimarratzekoa da hainbat artista plastikoek bai argazkigintzara bai zinemara jo dutela espiritu berritzaile eta esperimentalarekin.

Ekitaldi honetako programa horrela dago osatua; aurreskua, Daguerreren monumentuaren aurrean lore-eskaintza eta bertsolariaren emanaldia.

Ondoren Miguel Zugazak, gaur egun, Bilboko Arte Ederretako zuzendariak hitzaldia eskainiko du izenburu honekin “La Fotografía y el museo".

ARGAZKIGINTZA ETA MUSEOA

Argazkigintza  ia museoaren garaikidea da, eta, bere asmakizunetik XIX. mendean bide lagun izan du erreprodukzio eta bildumen zabalkuntzarako teknika nagusi bezala. Hitzaldiak historia paralelo hau jorratuko du, hizlariak Pradoko Museoan orain dela gutxi garatutako esperientzian oinarrituta. Prado Museoa XIX. mendetik hasita instituzio berritzailea izan da argazkigintzaren erabileran, bai modu komertzialean, bai zientifikoan edo zabalkuntzan. Jean Laurent grafoskopioaren asmakizunetik hasita, 1882 eta 1883 urte bitartean, eta gaur egungo zabalkuntza digitalaren aldeko apustua jarraituz Google Earth-en laguntzarekin, Prado Museoa bere berrehun urteko historia adibide hoberenetako da erreprodukzio mekanikoen garaian museoa ulertzeko.

Miguel Zugaza Miranda (Durango, 1964) Artearen historian lizentziatua Madrilgo Unibertsitate Complutensean. Reina Sofía Arte Zentroa Museo Nazionala (1993-1995) zuzendari-ordea izan da eta zuzendaria Bilboko Arte Ederretako Museoan (1995-2001) eta Prado Museoan (2002-2017). Gaur egun, berriro aurkitzen da Bilboko Arte Ederretako Museoaren buruan.

]]>
Aug 17 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[SANDRA GROSS - Familiak]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1530544872FAMILIAK

Sandra Gross argazkilariak gaur egungo familien aniztasuna azaltzen duen argazki-dokumental erakusketa aurkezten du Zarauzko Photomuseumean. Urte  bat eman zuen lan hau burutzen, Bartzelona eta Sant Cugateko familia hauekin elkarrizketak eta eztabaidak tarteko. Argazkiek bilera horietan jasotako une konkretu bat harrapatzen du.

Lan hau esperientzia pertsonalaren ondorioa da. Familiak egitasmoak hitz egiten du adiskidetasunaz, eskuzabaltasunaz, maitatzeaz eta maitatua izateaz eta definitzen eta kokatzen gaituen nukleo baten zati izateaz. Nahia, optimismoa, bizitza-aukerak, askatasuna eta uko egitea hizpide duen proiektua da.

Osotasunean, erakusketa zirragarria da, argazkiak eta textuak bat eginten baitute eta bereizeinak dira. Argazkiek eszenaratze klasiko eta xumea dute: familia eta bere ingurua, kamarari so, unea izoztua gelditzen delarik. Aldamenean, argazki-oinek nortzuk diren adierazten dute, eta beraien arteko harremana zein den azaltzen digute.

Ez dago berdinik, ez soilik familia bakoitza mundu bat delako, baizik eta gaur egun jada famili-nukleo klasiokoarekin (aita, ama eta seme-alaba biologikoakin) ez datoz bat.

Eskemak aldatu egin dira eta konbinazioak ugariak dira. Seme-alabak biologikoak, adoptatuak, harreran hartuak edo intseminazioaren emaitzak dira. Gurasoak bikotekideak dira, edo lagunak, edo beste senidekideak; edota guraso bakarra; edo sexu desberdinekoak edota berekoak dira.

Erretratuek amankomunean duten elementu bakarra da honakoa da: guztiek familia bat  azaltzen dute. “Aniztasun handiko familiak daude, baina kasu guztietan harreman berezia sortzeko desioa izan dute; denek bilatu dute nukleo baten kide izateko bidea, maitatzeko eta maitatuak izateko, alegia.

“Familiak” argazki- erreportajea ikusgai egon zen Visa off 2016 (Visa pour l'image: International Festival of Photojournalism) jaialdian, eta Ara egunkarian argitaratu zuen. 2017an,  Urrezko Lux Saria lortu zuen Erreportaje  Dokumental kategorian.

Laburbilduz, Familiak erakusketa gaur egungo gizarteko familien erretratu sozio- logiakoa da.

]]>
Jul 02 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[68ko Maiatzeko kartelak]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=152723814168ko MAIATZEKO KARTELAK
Aurten ospatzen da 68ko Maiatza edo Frantzes Maiatza deitu izan denaren 50. urteurrena. Hasiera batean, 68ko maiatzeko ikasle-protesta autoritatearen aurkako adierazpen kontra-kulturala izan zen; gero, langileak batu zitzaizkionean, ñabardura sozial eta politikoa lortu zuen. Bigarren Mundu Gerraren amaieran sortu zen eta giro tradizional eta zurrunaren aurkako hausturako testuinguru kultural eta sozialean garatu zen.
Frantziako istiluek munduan zehar  60ko  hamarkadako liskar nabarmenen artean dute testuingurua: 1959, Iraultza kubatarra; 1962, Aljeriako Ge-rra; 1964, Vietnamgo Gerra: 1967, EE.BB.-tako afro-amerikar errebolta..., gertakizun horiek gerraren eta ezarritako boterearen aurkako joera ekarri zuen herrialde askotan: Txekoslovakian (Pragako Uda-berria), Estatu Batuetan (Vietnamgo gerraren kontrako protestak), Mexikon (Tlatelolco plazako hilketak)... Aldi berean, hainbat mugimendu jaio ziren: bakezaletasuna, hippy, rock, feminismoa, sexu askapena, etab.
Kale-erreboltaren ezaugarri izan zen propaganda-kartelen edo afixen erabilera. Kartela aukeratu zen Frantzes Maiatzaren pentsamendu ira- ultzailea iritzi publikora hurbiltzeko helburuarekin, komunikabide eraginkorrena ze- lako. Paper zati batean sormena, umorea, ironia, eta sistemari eta erreboltari buruzko gogoetara bultzatzen zuten mezuak batzen ziren. Horri gehitu behar zitzaion gainera, erabilera masiboa zuela, popularra zela eta zentsuratzea oso zaila zela.
“Atelier Populairek eginiko afixak borrokaren zerbitzura dauden armak dira eta baita beraren zati banatu ezina ere”   goiburuaren azpian zabaldu nahi zuten ezarritako egoeraren aurka ikasleen eta langileen ahotsa. Hiria papereztatu zuten kartelek bai kontsigna ideologikoak, bai mezu edo erreboltarako informazio gakoak zeuzkaten. Komunikazio sistematzat kar- telak aukeratu ziren, beraien ustez, telebista, irratia eta egunkariak manipulatuta eta Estatuaren kontrolpean zeudelako.
Urteurren hau dela medio, Photomuseumek 68ko Maia-tzeko jatorrizko kartelen aukeraketa zabala aurkezten du; mezuz betetako afixak baina, baita balio artistikoagatik nabarmentzen direnak ere. 
]]>
May 25 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[ Alberto Palomera eta Kepa Junkera “´Patafísica”]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/actividades/actividad.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nactivid=1518691977AULA/GELA

 Alberto Palomera eta Kepa Junkera

“´Patafísica”

Otsailaren 16an, 18:00etanDoako sarrera

 

Photomuseumek  sustatu eta Zarauzko Udalak babestutako Aula/Gela kulturaren difusiorako programaren barruan, otsailaren 16an Alberto Palomera jakintza-alor anitzeko artistak “eπ´Patafísica” arte-liburua aurkeztuko du. Ikusleek, halaber, Alberto Palomeraren “eπ´Patafísica  f:22v7´s12800 [´P]h” aldi baterako erakusketaz gozatu ahal izango dute.

Gainera, Kepa Junkera musikariak erakusketarako sorturiko musikarekin CDa plazaratu denez, berau aurkeztuko da: “Suite ´Patafísica´” 4 mugimendutan. Ekitaldiaren buru Alberto Palomera eta Kepa Junkera izango dira. 

]]>
Feb 15 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[IKUSTEKO MODUAK. JOHN BERGER GOGOAN]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1515410867f8
 
Argazkilariak 
Roberto Botija
Ángel Ispizua
José Ronco
Gorka Salmerón Murgiondo
Moncho Trullos
Jesús Mª Zabalza
 
Idazlea 
Mikel Iriondo
 
Koordinatzailea 
Jesus Mari Sarasua

IKUSTEKO MODUAK

Argazki orok errealitatearen eta haren errepresentazioaren arteko nahitaezko distantzia ezartzea dakar. Xaloa da pentsatzea –argazkingintza-hastapenetan ohi bezala– unean uneko argazki batek mundua den bezalakoa islatzen duela. Gauzak berez zer diren gorabehera, gure zentzumenek, arrazoiak eta irudimenak baldintzatzen dute gure jakintza-ahalmena. Hortaz, munduarekiko eraikitzen dugun esperientziak etengabe elikatzen du ahalmen hori.
Gure mugek gizaki bihurtzen gaituzte, edo, bestela esanda, gizakiak gara mugatuak garelako. Ez dago jakintza perfekturik, hori absurdua da tautologikoa den heinean, eta, horrenbestez, oztopo eta errakuntzen artean egin behar dugu aurrera argi bila.
Argazkiak ez du ezer kopiatzen, ez du ezer agerian jartzen. Argazki batek hautatu egiten du, eta isolatu; iradoki egiten du bere anbiguotasunetik, eta ikusgarri den hori baliatzen du errealitatea berrasmatzeko. Horixe da haren alderdi sortzailea: aztarna bat erakusten du, errealitatearen arrasto bat, esanahi jakinik ez duena. Eta, hala, erronka egiten dio ikusleari, begien aurrean duena eta haren esperientzia aurrez aurre jartzea eskatzen baitio. Argazkiak instant bat erauzten dio jarraitutasunari, eta anbigotasun-desafio horixe gainditzen saiatzen gara, bi denbora mota aurrez aurre jarrita agertzen baitzaizkigu: argazkiarena eta hura behatzen dugunekoa.
Era berean, argazkigintza egiten duenak bere bidea aurkitu behar du, pentsatu behar du zeren bila dabilen; izan ere, begiek transmititzen dutena garunaren bidez ikusten dugu. Vladimir Nabokovek zioenez, ez dute baso bera ikusten botaniko batek eta ikasgai horretan batere aditua ez den batek. Bigarrenak zuhaitzak baino ez ditu ikusten; lehenak, aldiz, haiek denak bereizi eta izendatzen saiatzen da, ikasteko zenbat daukan onartuta. Begi-bistakoa dirudi.
Hemen ditugun argazkiak botaniko horren begirada bezalakoak dira; argazkigintzan urte luzeko esperientzia duten zenbait argazkilariren emaitza dira, bilaketa sortzaile eta estetiko baten ondorioa.
Sei argazkilariok urte asko eman dituzte kamerarekin lanean, eta besteren argazki ugari baliatu dituzte nor bere bidea ikusten hasi den arte. Lantegi hori gaur egun ia utzita dago, teknologiak ordezkatu baititu, kasu askotan, sorkuntza-ahalegina eta lana. Milioika argazki ateratzen dira egunero, gero eta argazki-kamera sofistikatuagoak erabiltzen dira, eta sare sozialak eta plataformak, baina horren guztiaren emaitza kontsumoari eta frenesiari lotutako banalizazioa baino ez da.
John Berger maisuaren hitzetan, argazki oro giza hautu bat da, argazkilariak egoera jakin batean egiten duen hautua, hark erabakitzen baitu dena delako hura argazki batean erregistratzea merezi duela.
Gogoeta hori hutsala eta begi-bistakoa ematen du. Alabaina, halako definizo sinple batek, itxuraz hausnarketa sofistikatuaren beharrik izan ez duenak, agerian jartzen du historian zehar fotografiatua izan den guztiaren parte handi baten muina: fotografiaren eta denboraren arteko harreman estua. Roland Barthes parafraseatuz, modu erradikalagoan esanda: soilik heriotzak eta fotografiak geldiarazi dezakete denbora.
Eta hala da. Helburuak aurretik markatuta, aurrerapena baino azpimarratzen ez duen eta fotografia denboraren monopolioa bermatzeko baino baliatzen ez duen Historiari buruzko ikuspegi lineal baten aurrean, bada fotografia egiteko beste modu bat, beste bide batetik dabilena: hots eta ardailaren ondorengo isiltasuna entzuten dakienarena, itxaroteak berezko duen pazientzia bizi duenarena, solasten dakienarena, erlojuari zeharka begiratu gabe.
Eta horixe da hogeita hamalau argazki hauek eskaintzen digutena: haiei erreparatuta, aukera izango dugu denboraren pendulua, saihestu ezin dena iragartzen digun tiki-taka hori, une batez bada ere geldiarazteko.
Argazkietan, jende anonimoa ikusiko dugu, bakarrik dabilena; litekeena da jende hori bakartia ez izatea, ez baitakigu zer pentsatzen duen. Nolanahi ere, irudi horiek zer garen islatzen dute: izaki hauskor eta babesgabeak.
Giza figura batzuk ikusiko ditugu, paseatzen, forma eta koloreen artean; haiek ere bakarrik doaz leku batetik bestera, fotografiak erregistratzen dituen instan horietan barna, besteak ez bezala galduko ez diren horietan hain zuzen. 
Beste jende bat ikusiko dugu, halaber, bidaian bezala, gida turistikoek nahietaez ikustekoak jotzen dituzten lekuak bisitatzeko seguruenez. Galduta dirudite jendetza multzo lauso zehaztu gabean, baina giza aurpegia nabarmendu egiten da: anonimotasuna gailentzen da gu ezkutatzen gaituen anabasaren gainetik.
Argazkilarien aurpegi zehatzak ere ikusiko ditugu, fotografiarekiko urte luzeko lotura eta grina islatu nahi duten instant horietan hartuak. Erretratatuak isiltasuna entzuten du, eta ahots bat entzuten duela uste du, esaten diona: horrela ikusten zaitut nik; horrela adierazten dizut mirespena; horrela nahi dut ikus zaitzaten besteek, jada elkar ikusiko ez dugun geroan.
Lekuak ere ikusiko ditugu, industria-gune izandako zenbait leku hain zuzen, bertan gertatutako aldaketek eraberrituta. Gizakiak esku hartutako tokiak, orain naturak hartuta. Aipagarriena da prozesu horrek berak zizelkatu duela, haurtzaroan hasita, argazkilariaren beraren gizatasuna, Pessoak metaforikoki arimaren paisaia deitzen zuen hori. 
Eta zeruak eta hodeiak ere ikusiko ditugu. Etengabe aldatzen diren elementu horiek denonak dira, ez dute gure artekorik bereizten. Ikusmena dugun gizaki guztion eskura daude, bereizkeriarik gabe. Nahikoa da begirada altxatzea ortziaren aldakortasun sotila deskubritzeko, bai eta, aldi berean, gizakiok bizi gaituen misterioa sentitzeko ere.
Argazki hauek guztiek zenbait uneren irudiak finkatzen dituzte, gure bizitza-esperientziari galdetzen diote eta, ikusleak garen aldetik, behartu egin gaituzte bi alderdi horiek erlazionatu ditzagun, iraganaren eta etorkizunaren arteko zubi bihur ditzagun. Gauzen, denboraren jarraitutasunari erauzitako zer bat da argazkia, eta erauzitako horren isiltasunak bidea ematen dio interpretazioari: bilaketa, hausnarketa eragiten duen horrek beste ezerk ezin du gure ulerbidea zabaldu ahal.
 
Mikel Iriondo
Donostia, 2017ko urria
 
 
Mikel Iriondo (Eibar, 1955). Estetika eta Arte Teoriako irakasle titularra da Euskal Herriko Unibertsitatean. Haren aztergai nagusia da zer harreman dagoen Filosofiaren, Literaturaren eta Zinematografiaren artean. Zenbait liburu argitaratu ditu, beste egile batzuekin batera; bestalde, aldizkari espezializatuetarako artikulu ugari idatzi ditu, besteak beste, Contemporary Aesthetics, Daimon, Ausart, Laocoonte, Archipiélago, Enrahonar, Bitarte, Fabrikart, Recerca, eta Revista de Occidente aldizkarietarako.
]]>
Jan 08 2018 00:00:00 GMT
<![CDATA[INES URIBE. Txokoak]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1511516265TXOKOAK

Txokoak erakusketak proposatzen du errealitate bat, naturalaren ezberdina, konposizioak eratuz, mundu urbanotik abiaturik hartutako erreferentzia bisualen independenteak izan daitezkeenak.

Konkretutik aldentzen garenean eta hiriak eskaintzen dizkigun zehaztasun formalei, egiturazkoei eta kromatikoei arreta jartzen diegunean, zenbait txokok duten espresio-balioaz jabetzen gara. Horregatik sortze-prozesuak bi begirada behar ditu: bata, jakingura eta ikerkuntzazko begirada; eta bestea, estetikoa irudi berriak osatuko dituena elementu arkitektoniko eta argazki-formatuaren zurruntasunetik abiatuta.

Espazioa ez da puntuen segida. Puntu kontzeptua sortzen dugu objektu edo toki bat kokatu nahi dugun mementoan. Bere koordenatuekin aurkitu daitekeen espazioko posizio bat besterik ez da, beste puntu batetiko daukagun distantzia ezartzeko baliagarri zaigun kontzeptua. Baina ez da halakorik existitzen, ez dute espazio fisikoa hartzen: mugatzaileak dira soilik. Elementu hauek guztiak existitzen dira kokatzeko erreferentzia bat ematen digutelako.

Txokoak seriearen helburua zera da, elementuak elkarren artean lotzea eta hasiera batean existitzen ez diren erlazioak sortzea, itxuraz hiriak duen kaosa eta zurruntasunari jariakortasuna eta ordena emanaz. Deseraiki ondoren berreraikitzeko, edo haratago joan da: irudiak gure subkontzientean jada grabatuta ditugun atzemateekin konektatzeko.

Jarrera garaikide baten garrantzia, gaur egungo errealitatetik abiatuta imajinatzean oinarritzen da.

Inés Uribe

]]>
Nov 24 2017 00:00:00 GMT
<![CDATA[FERNANDO MASELLI. La construcción del paisaje]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/exposiciones/exposicion.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nexposic=1509445360PAISAIA ERAIKITZEA

Begira Photorekin batera programatutako erakusketa hau Elvira Rilova komisarioak kudeatu du. Fernando Maselliren atzera begirako erakusketak zenbait serie biltzen ditu, baina erakusketak diskurtso bakarra du guztientzat: paisaia eta horren eraikitze formala eta kontzeptuala. Mendia protagonista nagusia duten serie horietan, bada, arakatu egiten da artistak naturarekin duen harremanetan eta, jarduera artistiko gisa, naturara egiten diren espedizioetan. Halandaze, erakusketak aurrez aurre jartzen ditu argazkilariak garatutako ikerketa eta paisaiarekin duen ikuspegi garaikidearekiko konpromisoa. Hartara, horixe ikus daiteke bere hasierako lanetatik, zeinetan errepikapen digitala erabiltzen zuen, tresna gisa, paisai artifizialak (Airetiko ikuspegia) eraikitzeko; edo espazio naturalari hurbiltzea, haren ikuskera erritual eta sinbolikotik (Hierofanías seriearen bidez); edo erromantizismoko espedizio zientifikoak eta artistikoak berraztertu ondoren, Sublimearen kontzeptuari buruz ikertzea, (bereziki Burke eta Humboldt idazle eta esploratzaileengan inspiratuta), horixe ikus baitaiteke Sumendiak, Iragartzea eta Infinitu Artifiziala serietan. 

Infinitu artifiziala

Mendikate malkartsuen ilunantzak, ugaritasunak, sakontasunak eta altuerak “sublime izugarria” deritzoguna osatzen dute, gure araututako eta eguneroko existentzia ordenatutako segurtasun ilusioa ezegonkortzen duen zurrunbiloa eragiten duena, hain zuzen.

Hierofaniak

Hainbat erlijio-ohiturekin intimoki erlazionatutako paisaietan, irudiak harrapatzen ditu. Irudi hauek ez dute, ez giza presentzia, ezta haren arrastorik ere, eta misterio eta isiluntasun kutsua transmititzen dute.

Deikundea

Deikundea mendebaldeko artearen historian gai ikonografiko ohikoenetako bat da; Masellik serie honetan, lan klasiko horietatik inspirazioa hartu du; bertan, zeruak ireki egiten dira bolumen eta kolore konposizio dotorea sortuz, mezu jainkotiarrari bide emateko. Azken emaitza hodeien eta zeruen ikerketan arreta ipintzen duen muntaketa fotografikoek osatutako seriea da; bertan, kolorea eta argia elementu nagusiak dira.

Airetiko ikupegiak

Airetiko  argazkigintza tradizionalki erabilera militar edo zientifikoetara lotuta egon da, eta bere aukera estetikoak baztertu ohi dira. Serie honetan teknika fotografiko hau erabiltzen da lur-hedadura handiak erakusteko eta bere osotasunean ikusteko gizakiaren eragina bere ingunearekiko eta nola garapen jarraituak eta aurrerabideak haren inguruan baliabide berriak etengabe bilatzera bultzatzen dituen eta bere beharretara moldatzeko natura aldatzen saiatzen den.

Sumendiak

Erromantizismoarekin lotutako bidaiari haiei, espedizionario ausartei, omenaldia da. Ez zen mugimendu estetiko soila izan, baizik eta bere garaiko pentsaera eta sentipena sakonki aldatu zuen bizitzeko aukera intelektual, kultural eta zientifiko zabalagoa izan zen.

Fernando Maselli

(Buenos Aires,1978).

Bere proiektu artistikoen bidez, formalismoaren alde desberdinak aztertzen ditu, eta estetikan eta kontzeptuan sakontzen du, funtsezko balioak direlakoan. Bere azken lanetan, gizon-emakumeek ukitu gabeko natura garbiarekin duten harremanak izan ditu, bereziki, interesgune, eta naturak berak erlijiotasunaren edo jakintzaren moduko ideien kontzepzioetan jokatzen duen rola ere bai. Ikerketaren ardatz nagusia sublimearen kontzeptua da, paisai malkartsuen edertasunaren eta jainkotasunari lotutako handitasunaren aurrean dugun beldurrari buruzkoa, hain zuzen ere.

]]>
Oct 31 2017 00:00:00 GMT
<![CDATA[Bisita gidatuak]]>http://www.gipuzkoakomuseoak.net/museos/actividades/actividad.php?id=eu&Nmuseo=1259069238&Nactivid=1268648635Mar 15 2010 00:00:00 GMT